Philip Roth*

   O pasado día 6 de xuño Philip Roth foi elixido  Premio Príncipe de Asturias 2012 das Letras. Unha inestimable nova, sen dúbida, para os amantes da narrativa de calidade. Porque Philip Roth (Newark,1933), coñecido nomeadamente pola súa “Triloxía americana” da que forman parte as novelas American Pastoral, coa que ademais obtivo o Premio Pulitzer , I Married a Communist e The Human Stain) é un dos grandes narradores norteamericanos vivos. Así o considera Harold Bloom que o inclúe nunha nómina da que forman parte Thomas Pynchon, Don DeLillo e Cormac MacCarthy, á que eu modestamente engadiría o nome de E.L. Doctorow.

Porén, en España a novela que o empoleirou no altar da fama foi Portnoy’s Complaint, traducida por Seix Barral no ano 2007 co título El mal de Portnoy. Que eu saiba, ningunha das novelas de Roth están vertidas á lingua de noso. Outra mostra da valoración coa que Philip Roth é lido en todo o mundo, foi o resultado dunha enquisa realizada en 2006 por  The New York Times Book Review: un cento de escritores, críticos, editores e estudosos da literatura escolleron os mellores vinte  e dous libros e entre eles, seis novelas de Roth. No ensaio que acompañaba á enquisa, o crítico A. O. Scott afirmaba:”Se tivésemos buscado o mellor escritor dos últimos vinte e cinco anos, el (Roth) sería o gañador”.

   Philip Roth soubo reflectir como ninguén os problemas da asimilación e da identidade dos xudeus nos EE.UU. e rastrea asemade a natureza das pulsións sexuais e da autocomprensión, temas cos que nos agasalla botando man das súas armas predilectas: o monólogo interior, o humor sutil e unha sorte de enerxía histérica, vencellada por veces cos seus heroes e co mesmo narrador, como acontece en El mal de Portnoy.

   O personaxe que con máis asiduidade aparece nas novelas de Philip Roth é Nathan Zuckerman, un alter ego se cadra de Roth, que pescuda os problemas do narrador, así como certas trazas traxicómicas da asimilación dos xudeus non EE.UU. Como xa quedou dito, as editoras galegas semellan ter ignorado a obra narrativa de Philip Roth. Xa que logo, se queremos ler algunha das obras mestras do novo Premio Príncipe de Asturias das Letras, teremos que acudir ás traducións en castelán publicadas por Seix Barral. Mondadori e Alfaguara. Unha verdadeira mágoa!

* Texto publicado no xornal El Correo Gallego o día 23 de xuño de 2012. Para ver o orixinal, pinchar aquí

Advertisements

About Francisco Martínez Bouzas

Crítico literario
Estas entrada foi publicada en Uncategorized coas etiquetas , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s