Álvaro Cunqueiro, Remuíño de prosas

Cadernos Ramón Piñeiro (XX):Remuíño de posas de Álvaro Cunqueiro

Edita: Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, Santiago de Compostela, 2011, 115 páxinas.

 

Hai apenas dez días que en Compostela, nos prelos nos que se veñen editando os Cadernos Ramón Piñeiro, vía luz este novo volume, que fai o número XX, o cuarto publicado no ano 2011. Máis unha vez, baixo a dirección dos profesores Luís Alonso Girgado e Ramón López Vázquez. O propósito e obxectivo que move os editores (o propio Alonso Girgado, Luís Cochón  e Lorena Domínguez Mallo) son os mesmos de sempre: recoller certas achegas practicamente descoñecidas do noso patrimonio cultural, espalladas en revistas, xornais ou publicacións periódicas xa fenecidas.

Esta intención e vontade toma corpo neste número XX dos Cadernos Ramón Piñeiro nun remuíño de prosas, como reza o título, prosas seguramente menores que Álvaro Cunqueiro foi arrequecendo entre as súas grandes pezas escritas en todos os xéneros.

Compílanse pois neste Caderno número XX un amplo feixe de textos de dispar cronoloxía de Álvaro Cunqueiro que serven de prólogos, epílogos a obras de escritores amigos  como Díaz Jácome, Eduardo Moreiras, Joaquín Merino, García Bodaño, Manuel María, Juan José Moralejo.

Outros textos comentan ou presentan exposicións de pintores amigos: Carlos Maside, Prieto Nespereira, Prego de Oliver e Antón Patiño. Completa o volume unha achega de materiais escritos para seren lidos en ocasións moi especiais: notas para conferencias, discursos, pregóns, alocucións laude…

Pola miña parte saliento entre este remuíño de prosas a “Oración -inédita en parte- para ser lida na inhumación do poeta Ramón Cabanillas en Fefiñáns (Cambados). “Todo o que foi de nós, todo o que é de nós, todo o que será de nós, fíxose home na pequena, homildosa terra que foi dada ós galegos. Encheuse iste home, iste Ramón Cabanillas de Cambados, de luz e cantou”. E asemade, o discurso de investidura como doutor honoris causa pola Universidade de Santiago (29 de xaneiro de 1980). O discurso “Eu daría a vida para que a nosa lingua continúe”, pronunciado ao recibir e Pedrón de Ouro 1980, tan oportuno nas actuais circunstancias.

Caderno misceláneo, pois, homenaxe do Centro Ramón Piñeiro a Cunqueiro neste primeiro centenario do seu nacemento e instrumento necesario para un cabal coñecemento dos escritos e da bibliografía toda deste ilustre fillo de Mondoñedo e de Galicia, Álvaro Patricio Cunqueiro Mora.

Advertisements

About Francisco Martínez Bouzas

Crítico literario
Estas entrada foi publicada en Critica literaria, Revistas e cadernos coas etiquetas , . Ligazón permanente.

One Response to Álvaro Cunqueiro, Remuíño de prosas

  1. Pingback: Xulgar a Cunqueiro polas súas obras | NOVENOITES

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s