Oitenta e sete números d’A Trabe de Ouro

 

A Trabe de Ouro

Publicación galega de pensamento crítico

Dirección  X. L. Méndez Ferrín

Sotelo Blanco Edicións, Santiago de Compostela, 2011, 156 páxinas.

 

Reitero aquí algunha das ideas que sobre A Trabe de Ouro escribín nos anos 1996 e 2001, co gallo de cumprir esta revista de noso os seus vinte e cinco  e corenta e oito números. E renovo aquelas palabras porque durante estes vinte e un anos desde que a publicación botou a andar, A Trabe de Ouro, contra vento e marea, cotra as babuxas e neboeiras da indiferenza institucional, segue a ser a publicación trimestral, referencia obrigada de canto pensamento crítico e rebelde se enforna nos fogares intelectuais desta terra. “Son rosmóns e maledicentes –escribía hai quince anos estes vinte e cinco números de A Trabe de Ouro e adoito arrebolan pelouros críticos descomunais por inusitados contra os usos sociais de moda, contra as grandes verdades do noso tempo, fabricadas arreo para os contextos que nos moven e os rituais que as proclaman”.

A Trabe de Ouro en efecto é unha desas fendas que aínda non entupiu o Sistema, a engrenaxe da nova orde imperial globalizadora que ten sometido o planeta. Xa que logo, vinte un anos de resistencia contra o monolitismo e a uniformización ideolóxica que se están a impor no mundo.

Continúa a ser unha rechamante realidade  que se constitúe na mellor publicidade que se lle pode facer ao espírito ceibe e combativo d’A Trabe de Ouro, o feito de lle negar o goberno galego desde o primeiro número e sistematicamente, o pan e o sal de calquera subvención. Segue sen haber axudas e subvencións para A Trabe. Tampouco publicidade institucional, cousa que paradoxalmente si que outorga o goberno de Madrid.

Mais unha vez, abonda con ollar como se editorializa neste número da revista o que acontece coa banca galega que acabamos de perder: a “farsa pública da fusión das dúas caixas de aforro galego e a súa conversión en banco, se cadra destinado a converterse en entidade allea a Galicia”, o que demostra que Galicia é, en efecto, unha nación que non avanza senón que camiña cara  atrás, tamén na súa autonomía financeira.

Neste número oitenta e sete Manuel Outeiriño, sempre fiel á cita da publicación, escribe verbo dun Risco vencido e inadaptado que transita desde o pesimismo cultural ao nacionalismo indefenso. Enxergamos así mesmo o papel e as limitacións fronte á crise do Banco Central Europeo nunha  achega de Jourdy Victoria James Heredia. Un longo traballo en portugués da autoría de José António Souto Cabo achéganos aos trobadores galego-portugueses en canto membros da comunidade que lles deu soporte. José Iglesias Fernández reflexiona sobre o libro de Serge Latouche, Da descolonización do imaxinario económico á construción dunha sociedade alternativa, que ofrece procesos e instrumentos capaces de transformaren o capitalismo noutro modelo de sociedade. As tradicionais seccións da revista (“Acotacións”, “Textos”, “Publicaccións”, “Crónica” sen que falte neste número ese espazo final (“Censura democrática: “N’A Trabe de Ouro cosiderámonos no dereito de publicar orixinais que rexeitaron outras publicacións”) evidencia que nada é alleo a esta revista de pensamento crítico.

 

 

Advertisements

About Francisco Martínez Bouzas

Crítico literario
Estas entrada foi publicada en Revistas e cadernos coas etiquetas , . Ligazón permanente.

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s