Todo de madeira, con formón e garlopa

 

Noah Barleywater escapa da casa

John Boyne

Tradución de Carlos Acevedo

Faktoria K de Libros (Kalandraka Editora), Pontevedra, 2011, 222 páxinas.

 

John Boyne (Dublín, 1971), autor dalgúns dos éxitos editoriais dos últimos anos, como O neno do pixama  a raias e Motin na Bounty, agasállanos arestora, grazas á tradución ao galego de Faktoria K de Libros, con outro, Noah Barleywater escapa  da casa, que semella así mesmo que chegará a ser un libro multitudinario, tanto entre o público xuvenil como entre os adultos. A excelente e gorentosa  tradución a nosa lingua de Carlos Acevedo, que sabe a galego xenuíno (cómo prestan eses abondosos infinitivos conxugados!), é un plus engadido para encetar e ler dunha sentada os vinte e seis capítulos deste conto, que aínda que semella de fadas, cómpre dicir que é sobre todo unha lección de vida.

Noah Barleywater ten oito anos e marcha de casa ben cedo pola mañá, antes de o sol saír, antes de os cans acordaren. Vaise da casa porque xa ten oito anos e, ata o momento, coida que non fixera nada na vida. Os seus logros redúcense á lectura de catorce libros, ganar unha medalla de bronce nunha carreira, saber  que Lisboa é a capital de Portugal, ser o sétimo máis listo da clase e un fenómeno en ortografía. Nada comparable coa fazaña de Charlie Charlton, ao que escolleran para lle entregar un ramo de flores á raíña. Mais el está convencido de que con oito anos está preparado para vivir unha aventura inesquecible e pensa que escapar resulta moito máis sinxelo que vivir.

Ao saír da súa vila, de repente o mundo convértese en algo moi singular: todo cobra vida e non é o que parece. Árbores que semellan moverse, mazás que tremen de medo nas gallas, cortizas que falan, cans salchicha parlantes, burros esfameados que devecen polos doces. Ata que entra nunha tenda de xoguetes, distinta de todas as que leva coñecido na vida: non hai nada de plástico, todos o xoguetes son de madeira e hai moitos monicreques. O dono da tenda é un estraño vello e con el intercambia longos parrafeos e experiencias vitais. Na relación de Noah con este vello entrañable, que reborda de saberes do mundo, reside a esencia e o eixo da historia. Dez anos despois, Noah que aceptara os consellos do vello de volver xunto a súa nai, recibe como herdanza do mesmo  a tenda de xoguetes, coa condición de reabrila e continuar a vender só xoguetes e monicreques feitos de madeira. Todo de madeira, feito con formón  e garlopa. Será neste desenlace onde coñeceremos  as verdadeiras razóns que empurraron a Noah a irse da casa e o lector poderá descubrir algunha outra sorpresa.

John Boyne

Un libro no que convive intensidade, axilidade e lixeireza. Ancorado entre a dozura e a tristeza da historia de Noah e o mundo máxico das fadas, ensínanos a desbotar o medo de certas palabras, que hai unha manchea de cousas que nos poden semellar non interesantes, mais soamente porque non as miramos e percibimos como se deberían ollar. E que, cando entramos na vida de alguén, debemos facelo coa máxima atención e responsabilidade. Tamén nos fala este libro, a cativos e a  adultos, da morte, do loito, da enfermidade e de como enfrontar a perda dos seres queridos. Da señerdade e da coraxe de vivir, da inutilidade da fuxida das responsabilidades da vida, porque, se é dura e difícil, é mellor pasala cabo das persoas que amamos. Mensaxes que abrollan das experiencias vitais de Noah, o rapaz que será feliz pasando o resto da súa vida traballando a madeira con formón e garlopa.

 

 

 

Advertisements

About Francisco Martínez Bouzas

Crítico literario
Estas entrada foi publicada en Critica literaria, Narrativa galega coas etiquetas , , . Ligazón permanente.

2 Responses to Todo de madeira, con formón e garlopa

  1. Alvar di:

    O uso do guión longo e o curto non é moi complicado. Esta frase “– esta é sen dúbida a idea – eixo da novela –” sería máis comprensible así: “–esta é sen dúbida a idea-eixo da novela–”.

  2. Francisco Martínez Bouzas di:

    Grazas pola advertencia. Xa está correxido. Mais esa frase á que ti te refires, non se atopa nesta entrada, senón na anterior: Aceptable “negra”

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s